گفت آنجا چشمه خورشيدهاست

 

آسمانها روشن از نور و صفاست

 

موج اقيانوس جوشان فضاست

 

باز من گفتم كه بالاتر كجاست؟

 

گفت بالاتر جهاني دگر است

 

عالمي كز عالم خاكي جداست

 

پهن دشت آسمان بي انتهاست

 

باز گفتم كه بالاتر كجاست؟

 

گفت بالاتر از آنجا راه نيست

 

زآنكه انجا بارگاه كبرياست

 

اخرين معراج ما عرش خداست

 

باز من گفتم كه بالاتر كجاست؟ 

 

لحظه اي در ديدگانم خيره شد 

 

گفت اين انديشه ها بس نارساست

 

گفتم از چشم شاعر كن نگاه

 

تا نپنداري كه گفتاري خطاست 

 

دورتر از چشمه خورشيدها  

 

برتر از اين عالم بي انتها 

 

باز هم بالاتر از عرش خدا  

 

عـــــــــــرصه پــــرواز مرغ فكـــــــــر ماست  

 

 

                         زنـــــــــده يــــــــاد فريدون مشيري